beetje pasta met veel saus

De mens is wat hij eet, zo luidt het uitgekauwde gezegde, maar de student lijkt vooral te zijn wat hij niet eet, zo ondekte ik bij mijn bezoek aan Uylenstede. Geen groente, geen fruit, geen toetjes, geen vlees – in ieder geval niet als zodanig herkenbaar, gehakt daargelaten – geen kip, geen rijst, geen aardappelen, geen bonen, geen ingewikkelde sauzen, geen wijn, geen bier, geen soep vooraf en geen koffie na afloop. Wat blijft er dan over? Wanneer de zon schijnt en hij scheen vandaag, dan strijken de zorgeloze studenten neer op het gras om de fik te steken in wat spare ribs en speklappen die vooraf zijn gemarineerd. Zij die andere zaken aan hun hoofd hebben blijven binnen en verwarmen hapjespan om daarin rul gehakt bruin te laten worden. In een ander wat dieper pannetje, vaak van minuscule grootte, wordt de pasta klaargemaakt. “Nee, ik houd de kooktijd niet bij,” zegt een studente. “Het moet vanzelf gaan.” Het moet vanzelf gaan. Zo kunnen leven, wat een heerlijke staat van genade, en zo leven ze ook. Dan worden er nog wat champions en courgette aangesneden en in de pan gedaan. Iemand anders probeert voor een keertje ravioli en mijn timide gastvrouw warmt een prakje op van afgelopen donderdag, alweer vijf dagen geleden. Men is dol op saus, maar liever geen zelfgemaakte. Gewoon uit een pot. De prangende vraag luidt: word je een bewuste eter als je gaat studeren? Het antwoordt luidt onverkort nee. Zelfs zij die zich vanuit de studie bezig houden met gezond leven en gezond eten -- en daarvan zijn er nogal wat op Uylenstede--, verklaren met schaamrood op de kaken dat ze aan het einde van de dag toch pizza boven spinazie, broodje hamburger boven griesmeel prefereren en allemaal hebben ze een broertje dood aan bietjes, ja, vanwege die zandsmaak De schrijver op locatie heeft inmiddels zelf honger gekregen van al dat intense gepraat over eten wat de pot schaft. Voor hem vanavond geen pasta of borito. De grootste tbone steak die hij krijgen kan om zijn frustratie over het ontbreken van culinaire vooruitgang in deze streken eens goed af te reageren. Tijdens het kauwen zal ik aan mijn studenten denken.

Comments

[Geplaatst door: Pauline]

Leuk filmpje!

[Geplaatst door: Pauline]

Leuk filmpje!

[Geplaatst door: Mirjam]

Ja, ik schrok wel even van die camera... Het is leuk geworden!

[Geplaatst door: Asis]

Heel goed gedaan dit.
De combinatie van voordragen, interviewen en beeld levert een flitsend resultaat op.
Als je terug bent eten we een flinke steak bij de Argentijn.

[Geplaatst door: Marian Voigt]

Eerst dacht ik: wat zoekt een schrijver op locatie in de keuken? Zijn eigen keuken, ja, hij zal toch ook moeten eten, gaat waarschijnlijk niet elke dag naar een restaurant. Maar waarom in de keuken van een ander kijken? Gaandeweg werd het me duidelijk; hij ging inspiratie opdoen!
Schrijven is net als koken: met de juiste ingrediënten, en met wat aandacht en liefde, kom je tot een heerlijke maaltijd waarmee je jezelf en de ander een enorm plezier kunt doen. En koken en schrijven zijn beiden weer als het leven zelf. Met een beetje fantasie pas je de ingrediënten aan en het eindresultaat blijft altijd een verrassing.
De schrijver op locatie eindigde zijn onderzoek met het nuttigen van een grote t-bone steak in een restaurant. Waarschijnlijk goed klaargemaakt: rare, medium of well done, hij mocht zelf kiezen; hij ging voor "zekerheid".
Met de Uylenstede bewoners komt het wel goed; ook met de altijd-pasta-etende-arts-in-opleiding. Zij zijn aan het spelen met de ingrediënten en soms is het eindresultaat rare, medium en misschien zelfs well done................

[Geplaatst door: erik]

OK dit is goed meneer Benali!
Arie Storm was niet aardig over u maar dit is uw recept: u moet zich boos maken over iets en dan komt de rest vanzelf!
Proficiat!
Zo willen wij een roman!

[Geplaatst door: luut]

Dag meneer Benali,

Leuk dat u een jaar huisschrijver bent van de universiteit waar ik sinds kort op studeer! Ik vond het een leuk filmpje wat u maakte, maar uit eigen ervaring kan ik zeggen dat uw conclusie weer eens kortzichtig is en andermaal de negatieve kant van onze generatie belicht. Ik bijvoorbeeld, ben sinds ik studeer wel een stuk bewuster gaan eten. Mede door mijn studie, waardoor ik meer over de maatschappelijke en ecologische gevolgen van het eten van vlees (en dus ook een dikke T-bone steak) ben gaan nadenken. Maarja.. ik moet eerlijk toegeven dat ik het wel leuk vind dat je mij en mijn generatie zo schoffeert, want kritiek geeft ruimte voor zowel frustratie, reflectie en verbetering.

Mazzel!

[Geplaatst door: luut]

Dag meneer Benali,

Leuk dat u een jaar huisschrijver bent van de universiteit waar ik sinds kort op studeer! Ik vond het een leuk filmpje wat u maakte, maar uit eigen ervaring kan ik zeggen dat uw conclusie weer eens kortzichtig is en andermaal de negatieve kant van onze generatie belicht. Bijvoorbeeld ben ik, sinds ik studeer, wel een stuk bewuster gaan eten. Mede door mijn studie, waardoor ik meer over de maatschappelijke en ecologische gevolgen van het eten van vlees (en dus ook een dikke T-bone steak) ben gaan nadenken. Maarja.. ik moet eerlijk toegeven dat ik het wel leuk vind dat u mij en mijn generatie zo schoffeert, want kritiek geeft ruimte voor zowel frustratie, reflectie en verbetering.

Mazzel!