Educatief element

[31 maart] Pak de pennen, en schrijven maar, want: de klaagmuren zijn vanaf vandaag in gebruik! Ze staan op vier verschillende locaties op de campus en ze zijn moeilijk over het hoofd te zien: meer dan twee meter hoog, hartstikke paars en voorzien van de tekst:

 

SOMS GAAT HET LEVEN DE ENE KANT OP, EN JIJ DE ANDERE

 

Je moet voldoen aan allerlei verwachtingen, je wordt geacht zelfverzekerd en doelgericht te zijn en je studietijd ten volle te benutten. Twijfel en onzekerheid zijn soms moeilijk toe te geven.

 

Maar op papier kan dat wel. Papier heeft geen oordeel. Papier is geduldig.

 

Onderzoek heeft aangetoond dat schrijven over wat je dwars zit heilzamer is dan erover praten. Ervaar zelf de helende werking van schrijven: lucht je gemoed en laat je hartenkreet hier achter.

 

‘Dit is nou echt iets dat helemaal bij de VU past,’ zei een van de studenten die gistermiddag bij de opening werden geïnterviewd door het het NOS Journaal. Mooi zo, dat was ook precies de bedoeling, al vind ik eigenlijk dat iedere universiteit ons voorbeeld zou moeten volgen. Want zoals Harmen Verbruggen, decaan FEWEB, gisteren zei: Deze klaagmuren doen recht aan ons aller verlangen om te worden gehoord, ergens, door iemand.

 

Niet alleen het Journaal was aanwezig bij de opening, er was enorm veel pers. Opmerkelijk hoe stoer sommige studenten verblikten noch verbloosden als ze camera’s en microfoons in hun gezicht kregen geduwd. Alsof ze nooit anders doen. ‘Ik zie het maar zo,’ zei een van hen tegen mij, ‘ik krijg hier een gratis media-training.’

 

Dat gaf de hele zaak tenminste ook nog een educatief element. Daar was ik wel blij om, want een journalist had mij ook al streng gevraagd of dit project wel educatieve doelen beoogde. Nou nee, dacht ik, terwijl ik razendsnel nadacht, want als goed-geconditioneerde vrouw wil je altijd alles vriendelijk beamen. Educatief, zoemde het koortsachtig door mijn hoofd, ja vanzelf, je kunt wel spirituele bedoelingen met iets hebben, maar wanneer je aan een onderwijsinstelling bent verbonden, dan moeten er ook leermomenten worden ingebouwd.

 

En meteen schoot me het mailtje te binnen dat een van de studenten van de klaagmurenklankbordgroep me een paar dagen daarvoor had gestuurd: ‘Wat mooi om te zien hoe een idee uitgroeit tot zoiets groots.’

 

Precies. Daar had ik het inspirerende leermoment  te pakken: het simpele gegeven dat ideeën echt kunnen worden verwezenlijkt. Je begint met een droom of een visioen, en je eindigt met iets concreets. En dat kunnen we allemaal bewerkstelligen, ieder van ons. Dus: leef je droom!

 

Ik ben natuurlijk heel benieuwd naar wat ik de komende tijd ga aantreffen wanneer ik, als enige, de ‘post’ uit de klaagmuren haal. Klachten over het weer, de prijs van de koffie in de mensa, de staat van de wc’s en de gemeenheid van sommige docenten zal ik terzijde werpen. Ook aan persoonlijke vragen of verwensingen zal ik geen aandacht besteden. Bericht dus liever, via de klaagmuur, over zaken die werkelijk van belang voor je zijn. Die zal ik uiteindelijk proberen in een of andere vorm ‘terug te geven’ aan de VU-gemeenschap.

 

Nu even praktisch:

• Ga naar www.vuconnected.nl voor een verslag van de opening.
• In de foyer op de eerste etage van het hoofdgebouw hangt nog tot eind mei De klaagmuur van eenzame sokken van beeldend kunstenaar Stef Kreymborg, een belangrijke inspiratiebron voor dit project. Bekijk het, dompel je er in onder en besef: dit werk zou hier voor altijd moeten blijven hangen, het drukt precies uit waar we op de VU naar verlangen.
• De komende tijd kan iedereen (kom op, dat geldt óók voor VU-medewerkers, docenten en hoogleraren) in de vier mobiele klaagmuren zijn of haar hart luchten op de volgende locaties:

· Hoofdgebouw: centrale hal richting de 6 liften groep

· W&Ngebouw: M0 hal bij de zitjes en de sta-werkplekken

· Medische faculteit: centrale hal tegenpver de sta-werkplekken

· Transitorium: centrale hal naast de liften.  

 

Ik zou haast zeggen: hou op met kankeren, maar ‘klaag’ voor de verandering nu eens constructief en tot nut van het algemeen…

Comments

[Mirjam Gouweloos]

Beste Renate,

Ik heb het volgende bericht geschrven voor CvB-zine, de neiwuesbrief voor directeuren en decanenen van de VU:

Portret op prominente plaats in Exposorium
Gezina van der Molen is verhuisd

Het schilderij van Gezina van der Molen, de eerste vrouwelijke hoogleraar van de VU, heeft een andere plek verkozen op de tentoonstelling Kopstukken van de VU 1880 – 2010. Het portret hangt nu op voorste paneel, waardoor het meteen goed zichtbaar is. Eerst was zij op chronologische volgorde opgesteld, maar verdiende een betere plek. Feit is dat bestuurders in 130 jaar maar weinig conterfijtsels van vrouwelijke hoogleraren hebben laten maken. Het College van Bestuur juicht de verhuizing toe en verheugt zich over het feit dat zij binnenkort gezelschap zal krijgen van meer vrouwelijke collega’s.

Vriendelijke groet,

Mirjam