Jawel, de tijd van het afscheid nemen is aangebroken. Een tijdelijk afscheid, dat gelukkig wel.
Gisteravond had Ibrahim een overheerlijke maaltijd gekookt, inclusief mijn favoriete toetje "sweet rice" - zoete rijstepap, met speciale specerijen. Het was een mooi afscheid en ik ga Ibrahim zeker missen. Ik ben in de afgelopen maanden echt heel erg gesteld geraakt op die ouwe kerel. Gelukkig zie ik hem hoogstwaarschijnlijk binnen een paar maanden wel weer terug.
Daarnaast kreeg ik net een afscheidslunch van Walid, zijn vrouw Iman, en medewerkster Ikram. Op het kantoortje was een enorme tafel klaargezet, overladen met heerlijkheden. Het was erg gezellig en het eten was heerlijk. Maar goed, ik ben een groot fan van de Arabische keuken, dus het was niet moeilijk om me te verwennen. Ik ga me, net als de vorige keren, wederom voornemen om thuis vaker gerechten uit het Midden-Oosten te bereiden. Op 5 minuten lopen van ons huis in Haarlem zitten een Egyptische bakker, een Marokkaanse slager/supermarkt en een Turkse winkel, dus die oriëntaalse invloed moet te realiseren zijn.
Hieronder, voor de liefhebbers, een kort overzichtje van mijn favoriete gerechten.
Kaik - Een knapperige broodring met sesamzaad, waarvan het deeg voor een deel is gemaakt van gefermenteerde kikkererwten, waardoor het een licht zoetige smaak krijgt. Overal op straat te krijgen, vaak in combinatie met falafel of hardgekookte eieren;
Chobbes - Verse, nog warme pitabroodjes. Iets groter dan de variant die we in Nederland gewend zijn. Naast het feit dat ze overal lekker bij smaken, dienen de pita's vaak ook als bestek. Of als efficiënte methode om je bord schoon te maken;
Hummus - Een heerlijke puree, gemaakt van kikkererwten, tahina (sesampasta), olijfolie en knoflook. Het is een waar genot om een stuk van je pita af te scheuren (snijden is uit den boze) en een grote klodder hummus uit een bakje te lepelen;
Babaganoush - Een salade van geroosterde aubergine, tahina, en veel knoflook;
Labaneh - Een smeerbare, zuur smakende, witte kaas. Het zit een beetje tussen yoghurt en kaas in en wordt gemaakt door yoghurt in stoffen zakken uit te laten lekken, waardoor er een stevigere, smeerbare substantie ontstaat. Overigens laten ze het soms nog veel langer uitlekken en daarna drogen, waardoor gedroogde yoghurtballen ontstaan. Door deze bijzondere bereidingswijze ontstaat een lang houdbare bal -handig in woestijnklimaat, vooral toen er nog geen koelkasten bestonden- waar je stukjes korrelige, ziltig smakende yoghurt van kan afbreken. Heel apart, maar ik vind het erg smakelijk;
Tabouleh - Een frisse salade van komkommer, tomaat, munt, peterselie, citroensap en wat zout;
Maqlubah - Een gekruide rijstschotel met aubergine en bloemkool, vaak met lamsvlees of kip. De naam betekent overigens letterlijk "ondersteboven", omdat de topping (vlees, aubergine, soms tomaten) onder de rijst ligt tijdens het garen. In principe hoort de schotel na het bereiden op een grote schaal uitgestort te worden, waardoor de topping uiteindelijk bovenop komt;
Falafel - Gefrituurde balletjes van gemalen kikkererwten en specerijen. Falafel wordt wel als ontbijt genuttigd in combinatie met kaik. De meest voorkomende variant is echter de falafelsandwich, waarbij een aantal falafelballetjes met tahinasaus en diverse salades in een pitabroodje worden gepropt. Hier mag je me 's nachts voor wakker maken;
Kanafeh - Specialiteit uit Nablus. Kaas met daarover een licht krokante laag van zoet paneermeel of deeg, met daarover mierzoete suikerstroop en gemalen pistachenoten. Zie het als een kaassoufflé met zoete korst. De combinatie van kaas en zoetigheid is verrukkelijk. Naast Ibrahims rijstepap is dit verreweg het lekkerste dat ik hier gegeten heb.
De bovengenoemde specialiteiten worden over het algemeen aangevuld met een keur aan heerlijke groenten en fruit: dadels, aardbeien, sinaasappelen, groene amandelen, kumquats, venkel, komkommers, paprika's, tomaten. Het moge duidelijk zijn, ik ga het heerlijke eten zeker missen - een extra aansporing om zelf aan de slag te gaan.
Nu ik op het punt sta te vertrekken, is het verder goed om even kort wat te zeggen over de komende tijd. Ik ben vanaf volgende week weer op de VU om mijn opgedane ervaringen te verwerken en te schaven aan de geschiedenis van de Gazastrook, die ik aan het schrijven ben. Daarnaast ga ik druk aan de slag om ervoor te zorgen dat ik, hopelijk over 2 maanden, wel naar Gaza kan.
In de tussentijd zal ik verslag uit blijven brengen op mijn blog, minimaal eens in de twee weken. Op de VU valt namelijk ook een hoop te beleven. En in sommige opzichten verschillen de mensen die op de VU werken niet veel van de bijzondere figuren in Ibrahims huis. Maar goed, zodra er nieuws is over mijn reis zal ik het meteen plaatsen. Als ik uiteindelijk weer in deze regio ben, zal ik natuurlijk weer vaker stukjes plaatsen.
Voor nu in ieder geval bedankt voor de aandacht en tot binnenkort; in levende lijve in Nederland, of via VUblogs!
Martijn
Laatste reacties